« منى » مىباشد . مؤلّف در پيشگفتار خود مىنگارد : اكثر نويسندگان و تحليل‌گران ، حادثهء مهم تاريخى عاشورا و قيام مقدّس حسين بن على ( ع ) را از يك ناحيه و از يك بُعد خاص مورد تجزيه و تحليل قرار داده و تنها همان جنبه را انگيزهء اين قيام دانسته‌اند ، و گاهى نيز انگيزه‌هاى گوناگونى كه در شكل گرفتن اين حركت ، مؤثّر بوده ، بدون توجّه به مراتب اهميّت آنها درهم آميخته شده و مسائل فرعى با مسائل اصلى مختلط گرديده است . و گاهى نيز جنبه‌هاى فرعى آن ، چنان مورد توجّه قرار گرفته و پيگيرى شده است كه انگيزه‌هاى اصلى به طور كلى در بوتهء فراموشى قرار گرفته است . . . خطابه‌ها و سخنرانىها و جملات كوتاه و همچنين نامه‌هاى متعدّدى كه از حسين بن على ( ع ) در طىّ سفر خويش از مدينه تا كربلا و تا شهادت آن بزرگوار نقل گرديده است ، با توضيحاتى كه در اين كتاب بر آنها اضافه شده - مىتواند اين مسأله را روشن كرده و تا حدّى بيانگر اهميّت و ارزش هر يك از اين انگيزه‌ها باشد . گذشته از اين موضوع مهم و حسّاس ، از راه گفتار و سخن خود حسين بن على ( ع ) است كه مىتوان بيش از هر كتاب و مقاله و بيش از گفتار هر مورّخ و نوشتهء هر نويسنده و دانشمند با آن قيافهء مصمّم و همّت عالى و با آن روح شجاعت و شهامت و با آن شخصيّت معنوى و روح عاطفى و انسانى و سرانجام با آن حماسهء جاويدان آشنا گرديد . ولى با اين اهميّت و ويژگى خاص تا آنجا كه بنده اطّلاع دارم ، اين سخنان - كه در كتب تاريخ و حديث به طور متفرّق و به مناسبت‌هاى مختلف نقل گرديده است - به طور كامل و به صورت مجموعه‌اى مستقل گردآورى نشده است . . . . 1 - 27 . برگزيده‌هايى از كتاب « سخنان حسين بن على ( ع ) از مدينه تا كربلا » هنگامى كه امّ سلمه - همسر گرامى رسول خدا ( ص ) - از حركت امام حسين ( ع ) به طرف عراق آگاه شد ، به آن حضرت گفت : لاتحزنى بخروجك الى العراق . . . مرا با حركت به سوى عراق غمگين مساز ؛ چرا كه از جدّ بزرگوارت شنيده‌ام كه تو را در عراق و در محلّى به نام كربلا خواهند كشت . امام در پاسخ او فرمود :